Meta plant Petal: zo past meer internet in één zeekabel

Meta heeft op 21 september Petal aangekondigd: een geplande internetkabel van ongeveer 7.000 kilometer tussen Frankrijk en de Verenigde Staten. Volgens het bedrijf moet die in 2029 in gebruik gaan en één petabit per seconde aankunnen. Dat is een miljoen gigabit per seconde, verdeeld over de hele verbinding. Het gaat om aangekondigde capaciteit, niet om een al gemeten gebruikerservaring. Voor lezers in Nederland en België is dit geen aankondiging van een nieuwe huisaansluiting: Meta noemt daar geen aanlandingspunt. De kabel is bedoeld voor de verbinding tussen continenten.

Hoe gaat internet door glas?

Een glasvezel vervoert gegevens met licht. Dat licht hoeft niet één ongedeelde stroom te zijn. Netwerkleverancier Ciena legt uit dat verschillende golflengten tegelijk door dezelfde vezel kunnen reizen. Je kunt die voorstellen als verschillende kleuren, elk met een eigen gegevensstroom. Apparatuur aan de uiteinden voegt die lichtsignalen samen en haalt ze weer uit elkaar. Dat heet golflengtemultiplexing: meerdere lichtkanalen delen één fysieke vezel. Het is dus niet nodig voor elk kanaal een nieuwe draad te leggen. Over lange afstanden verzwakt het licht. Optische versterkers maken het signaal onderweg sterker, zodat het verder kan. Zonder die tussenstappen kun je een heel lange glasvezelverbinding niet simpelweg behandelen als een verlengde kabel op je bureau.

Wat verandert Petal aan de vezel?

Petal voegt volgens Meta een tweede lichtgeleidende kern toe binnen hetzelfde dunne glazen omhulsel. Dat is iets anders dan extra lichtkleuren gebruiken: de gegevens krijgen een extra pad door het glas. De kernen mogen elkaars signalen niet verstoren. Meta beschrijft daarom een ontwerp waarbij het licht in de twee kernen in tegengestelde richtingen reist. Bij versterkers worden de paden uit elkaar gehaald, apart versterkt en weer samengevoegd. Meer kernen vragen dus ook aangepaste verbindingen met de apparatuur onderweg; alleen een extra kern in het glas maken is niet genoeg.

Wordt gamen daardoor sneller?

Meer capaciteit maakt een verbinding niet automatisch minder traag. Capaciteit gaat over hoeveel gegevens per seconde door een verbinding kunnen; vertraging gaat over hoe lang gegevens onderweg zijn. Vergelijk een brede weg met een korte weg: meer rijstroken verkorten de afstand niet. Bij een online game telt juist hoe snel je actie de spelserver bereikt en hoe snel een antwoord terugkomt. Cloudflare beschrijft dat zowel afstand als tussenliggende netwerkapparatuur vertraging veroorzaakt. Ook de gekozen route telt mee. Een server dichtbij kan daarom gunstiger zijn dan een server ver weg. Extra capaciteit kan drukte helpen opvangen, maar uit een groot capaciteitsgetal alleen kun je geen lagere ping afleiden: de wachttijd voor een heen-en-terugreis.

Je download gebruikt meer dan één kabel

De snelheid van een download hangt af van het hele pad tussen afzender en ontvanger. Een beperkende schakel onderweg kan de beschikbare snelheid verlagen, ook als een ander stuk enorm veel ruimte heeft. Het IETF-document RFC 6349 beschrijft dit in 2011 als onderdeel van een methode om netwerkprestaties te meten. Bij TCP, een veelgebruikt systeem voor gegevensoverdracht, moeten afzender en ontvanger bovendien bijhouden hoeveel gegevens onderweg mogen zijn. De ontvanger moet ze kunnen verwerken; verloren gegevens kunnen opnieuw verzonden moeten worden. Wachttijd en verlies tellen daardoor mee in de werkelijke prestatie. Een grotere oceaanverbinding is dus maar één onderdeel van de keten, niet op zichzelf een meting van jouw downloadsnelheid.

Meer ruimte is geen tweede route

Een kabel met meer capaciteit blijft ook een fysieke kabel die beschadigd kan raken. Voor betrouwbaarheid telt daarom niet alleen hoeveel gegevens erin passen, maar ook of verkeer langs een andere route kan. Kabelorganisatie ICPC legde dat onderscheid al uit in haar achtergrondvragen uit 2014: meerdere kabels langs verschillende routes helpen voorkomen dat alles van één verbinding afhangt. Onze gevolgtrekking voor het ontwerp: twee kernen binnen hetzelfde omhulsel vormen geen geografische omweg als juist die kabel uitvalt. Ook bij de aanleg blijft ruimte voor reparaties belangrijk. Wanneer kabels elkaar kruisen, moet een beschadigde kabel kunnen worden opgetild zonder de andere te hinderen. Meer gegevens door glas krijgen neemt die fysieke puzzel niet weg.