EU-toeslag voor pakketjes uit het buitenland: €2 is nog niet definitief

Een goedkoop pakketje uit een webwinkel buiten de EU kan vanaf november duurder worden. Het kabinet kondigde op 22 september een nieuwe Europese afhandelingsvergoeding van €2 per productgroep aan, boven op de bestaande invoerheffing. De maatregel is bedoeld voor goederen die voor een online bestelling de EU binnenkomen. De importeur krijgt de rekening van de douane; of jij aan de kassa meer betaalt, hangt af van wat de verkoper met die kosten doet. Voor Nederland noemt de regering 1 november als startdatum, maar het exacte Europese bedrag is nog niet officieel vastgesteld.

De nieuwe vergoeding komt niet in plaats van de €3 die sinds 1 juli geldt voor ingevoerde online bestellingen tot en met €150. Die €3 is een tijdelijk invoerrecht per productcategorie. Een pakket met twee identieke T-shirts uit hetzelfde land telt normaal als één categorie en krijgt dus €3 invoerrecht; een T-shirt en een broek tellen als twee en komen op €6. Als de afhandelingsvergoeding inderdaad €2 per categorie wordt, ontstaat in die voorbeelden bij de importeur respectievelijk €5 en €10 aan deze twee heffingen samen. Btw, bezorging en mogelijke kosten van de vervoerder zitten daar niet bij.

Niet per doos of per afzonderlijk kledingstuk

Een bestelling met vijf dezelfde USB-kabels is volgens de Nederlandse Douane één productcategorie. Een kabel, jas en lippenstift in dezelfde zending zijn er drie. Het gaat om de indeling van goederen, onder meer naar goederencode en herkomst, niet om het aantal kartonnen dozen. Daarom is de kop “€2 per pakket” te simpel. Het precieze tarief van de nieuwe vergoeding moet nog komen, maar de Europese wet legt de berekening per goederenpost vast. Voor een consument is vooral nuttig om bij het afrekenen te kijken welke invoerkosten al in de prijs zitten.

De wet maakt ook een ander onderscheid dat op de rekening telt: de consument is niet degene aan wie de douane deze nieuwe vergoeding oplegt. Dat is in de overgangsfase doorgaans de aangever, bijvoorbeeld een webwinkel of een vertegenwoordiger die de invoer afhandelt. Een verkoper kan de kosten verwerken in de productprijs of verzending; hoeveel daarvan werkelijk wordt doorberekend, staat nu niet vast. De al bestaande €3-heffing kan een webshop of bezorger eveneens bij de koper innen. Trek dus niet automatisch €2 af van een aangekondigde winkelprijs en verwacht evenmin bij iedere bezorging een apart betaalverzoek van precies €2.

Waarom 1 november nog een voornemen is

De Europese Commissie schreef op dezelfde dag als het Nederlandse kabinet dat het vaste bedrag nog in een aparte gedelegeerde regeling moet worden bepaald. De nieuwe douanewet geeft de Commissie daarvoor tot 29 september. Het Europees Parlement en de Raad van de EU krijgen daarna in beginsel dertig dagen om bezwaar te maken; ze kunnen die termijn ook eerder laten vervallen. De heffing gaat volgens de wet tien dagen na de inwerkingtreding van die regeling gelden. Daarmee is november het Europese doel, maar is 1 november nog geen onvoorwaardelijke wettelijke ingangsdatum. Ook de €2 uit het Nederlandse bericht verdient tot de definitieve regeling verschijnt het voorbehoud “aangekondigd”.

Voor Belgische kopers is het onderscheid minstens zo belangrijk. De bestaande €3-heffing geldt in de hele EU; bpost rekent bijvoorbeeld twee identieke broeken als één categorie en een broek plus schoenen als twee. De aangekondigde afhandelingsvergoeding is eveneens Europees, maar de Nederlandse persmededeling is geen Belgische prijslijst. Bovendien zijn administratiekosten van bpost voor het inklaren van een zending iets anders dan de nieuwe EU-vergoeding. Wie in België een betaalverzoek ontvangt, moet dus kijken of het om btw, invoerrechten of de kosten van de vervoerder gaat. Die posten mogen in het gesprek over “€2 extra” niet op één hoop.

Waarom komt deze laag boven op de bestaande heffing? Volgens de Commissie bereikten in 2025 bijna 5,9 miljard producten in zendingen met lage waarde de EU. De douane moet voor zo veel afzonderlijke invoeraangiften gegevens controleren en risico’s inschatten. De nieuwe vergoeding moet die behandeling betalen en directe verzending minder aantrekkelijk maken dan invoer in grotere partijen. De eerdere €3-heffing dient een ander doel: de oude vrijstelling voor bestellingen tot €150 is verdwenen, zodat goedkope import niet langer automatisch zonder invoerrecht blijft. Meer middelen kunnen controles ondersteunen, maar de aankondiging is geen garantie dat elk pakket fysiek wordt geopend of veilig is.

Wat merk je bij het bestellen?

Controleer eerst waar een product vandaan wordt verzonden, niet alleen waar de webshop is gevestigd. De Nederlandse Douane zegt dat de €3-heffing voor consumentenbestellingen niet opnieuw geldt als de goederen al in een EU-magazijn lagen toen je ze kocht; de importkosten kunnen dan wel eerder in de winkelprijs zijn verwerkt. Bij rechtstreekse invoer van buiten de EU blijven btw, bezorging en eventuele inklaringskosten relevant. Op een Europese webshop hoort de totaalprijs inclusief verplichte bijkomende kosten duidelijk te zijn. Is die niet helder, vergelijk dan het bedrag bij het afrekenen met een aanbieder die vanuit de EU levert, voordat je op bestellen drukt.

Voor een goedkope impulsaankoop kan een doorberekende €2 meer uitmaken dan voor een dure bestelling. Maar “pakketjes worden €2 duurder” is geen vaststaande consumentenprijs: de vergoeding is gericht op de importeur, de definitieve Europese regeling ontbreekt nog en de verkoper bepaalt zijn eigen prijs. De nuttige vergelijking is daarom niet alleen het bedrag op de productpagina, maar de complete rekening voor levering in Nederland of België. Zodra de Commissie het tarief vastlegt, wordt duidelijk welke kosten de importeur precies krijgt en vanaf welke dag. Pas daarna valt te zien hoe webwinkels ze aan hun klanten doorgeven.